Een terugkerend vrijdags onderdeel van Letselschade.NU is ‘Tien vragen aan…’, waarin een letselschadeprofessional een klein inkijkje geeft in zijn of haar leven en drijfveren. Vandaag is het de beurt aan Emely Snellaars-Torrico (41). Emely is sinds 15 jaar werkzaam in de branche en werkt momenteel als letselschadejurist bij Justiz Letselschade.

Hoe ben je erin gerold?
Tijdens mijn studie Nederlands Recht ben ik afgestudeerd op het gebied van aansprakelijkheidsrecht en daarmee was ook de interesse in het letselschadevak geboren. Na een rechtenstudie met zoveel verschillende interessante vakgebieden koos ik voor een behoorlijk kleine niche, maar wel een die mij aansprak en, wat mij betreft toen al, een positievere benadering had dan alle andere rechtsgebieden. Vooruit, wat kan wel, wat heb je nodig en hoe gaan we dat bereiken? Ik ben van die aanpak en in dit vakgebied werkt dat.

Ik werkte tijdens mijn studie bij Linssen Advocaten in Tilburg en na mijn afstuderen ben ik samen met mijn echtgenoot een half jaar naar Spanje vertrokken. Bij terugkomst solliciteerde ik bij DAS Rechtsbijstand en startte ik daar in 2009 mijn carrière in de letselschadebranche. Ik kwam daar in een fijn team met veel leuke en prettige collega’s. Ik heb daar veel geleerd over de schaderegeling, een tijd die ik niet had willen missen.

Na 11 jaar nam ik in 2020 de stap om over te gaan naar Justiz Letselschade, een van de beste beslissingen tot nu toe genomen. Een fijn kantoor waarbij waarden als deskundigheid en betrokkenheid hoog in het vaandel staan. En waarbij er alle ruimte is voor persoonlijke ontwikkeling maar vooral ook alle tijd genomen kan worden voor de cliënt. Met Martijn Stolk aan het roer staat Justiz garant voor rechtvaardigheid en balans.

Hoe ziet een normale vrijdag er voor jou uit?
Vrijdag is mijn parttime dag, ik werk dan niet maar heb dan een lekker ochtendje voor mijzelf. Mijn man Lars en ik ontbijten iedere vrijdag samen buiten de deur. Daarna ga ik sporten met mijn trainer Nacho en maak ik een rondje langs mijn favoriete winkeltjes in de stad. Inkopen voor het weekend bij de slager, de bakker en de groenteboer. Vrijdagmiddag is er doorgaans een samen met vrienden of familie en een lekker glas wijn.

Wat geeft je de meeste voldoening in je werk?
Het mooiste aan mijn werk is als een cliënt zich thuis voelt bij mij en mij volledig vertrouwt. Vertrouwen in de hulp die ik zal bieden, vertrouwen in dat een discussie met goed gevolg kan worden afgerond en vertrouwen in het behalen van het beste resultaat. Maar ook het vertrouwen in dat het goed is als ik een advies geef, ook als dat misschien niet helemaal naar verwachting is.

Met welk onderdeel van je werk heb je moeite?
Soms komen cliënten binnen en hebben op basis van onjuiste of onvolledige informatie bepaalde verwachtingen bij het verhalen van de schade. Al voor aanvang van het schaderegelingstraject. Aan mij dan de moeilijke taak om deze verwachtingen bij te stellen en toch samen op een lijn te komen. Met de toegang tot veel verschillende maar ook ongecontroleerde informatiebronnen wordt de cliënt mondiger en zelfverzekerder in het doel dat hij wenst te behalen. Ongeacht of dit een reëel doel is.

15 jaar geleden al schreef ik mijn scriptie over schadevergoedingen in de Verenigde Staten en maakte ik een vergelijking met het systeem in Nederland. Een onderwerp dat eigenlijk nog altijd actueel is en ook steeds dichterbij komt. Soms lijkt het alsof er steeds minder genoegen genomen wordt met de Nederlandse maatstaven. En of dat nou terecht is?

Waar ben je trots op?
Trots ben ik op hoe Justiz Letselschade, met eenieder zijn eigen bijdrage, inmiddels een vertrouwde en vooral betrouwbare naam heeft opgebouwd in de branche. Het doel om de cliënt te helpen en aan de hand mee te nemen staat voorop. Ik ben met recht trots dat dat mijn bijdrage is aan dit vak.

Wie was in je loopbaan je belangrijkste leermeester?
In mijn werkende leven ben ik veel mensen tegengekomen waar ik veel van geleerd heb, inhoudelijk maar ook op het gebied van pragmatiek en breder denken in het belang van de cliënt. De belangrijkste daarin is toch wel Mark Behlau geweest. Hij heeft mij opgeleid bij DAS en de kneepjes van het vak geleerd. Zijn manier van werken is heel eigen en persoonlijk en dat past goed bij mij. Hij is ook degene die mij later naar Justiz Letselschade heeft gehaald. Daar ben ik hem nog altijd dankbaar voor.

Wat zou je vandaag veranderen in de letselschadebranche als je kon?
De eeuwige discussies over de buitengerechtelijke kosten. Een enorm belangrijk onderdeel voor kantoren want dat geeft ons bestaansrecht. Maar ik heb in veel gevallen het gevoel dat de discussie niet meer gaat over de redelijkheid van het uurtarief of de inhoud van de verrichte werkzaamheden of bestede uren maar dat belangenbehartigers gedwongen worden te factureren binnen een kader van voorwaarden die een verzekeraar heeft opgesteld. Dat kan volgens mij niet de bedoeling zijn. Het zwaartepunt van een belangenbehartiger ligt op de inhoud van de zaak en niet op de discussie achteraf over de gemaakte kosten. Laten we ons vooral op die inhoud focussen en uitzonderingen daargelaten,

Wat is je favoriete vrijetijdsbesteding?
Tijd doorbrengen aan de zee, aan het strand, kijken naar de kinderen die lekker zwemmen in de zee. Watersporters, varen. De zee geeft mij een gevoel van oneindigheid, vrijheid en een grootsheid die je bijna niet kunt bevatten, het geeft me een heerlijk gevoel van rust.

Van welke muziek hou je?
Bijna alle Spaanstalige muziek luister ik graag. Ik ben opgegroeid met deze taal omdat mijn vader uit Bolivia komt. En thuis werd eigenlijk op ieder moment muziek gedraaid. Ik vind de taal prachtig en warm klinken en de muziek geeft me altijd een blij gevoel.

Wat staat er bovenaan je bucketlist?
Ik ben niet echt een lefgozer, dus wensen als bungeejumpen of parachutespringen heb ik niet. Maar een mooie reis staat zeker op mijn lijst. Vooral wens ik dat we allemaal gezond en gelukkig blijven, in ons vak zien we maar al te vaak dat je leven ineens zomaar kan veranderen.