Een terugkerend vrijdags onderdeel van Letselschade.NU is ‘Tien vragen aan…’, waarin een letselschadeprofessional een klein inkijkje geeft in zijn of haar leven en drijfveren. Vandaag is het de beurt aan Saša Rijpert-Gruden (48). Saša werkt als Personenschade-expert (NIVRE-re) bij Flyct Letselschade.

Hoe ben je erin gerold?
Na mijn studie internationaal recht aan de UvA heb ik de eerste 12 ½ jaar als jurist civiel recht gewerkt bij Stichting Achmea Rechtsbijstand (SAR). Mijn praktijk bestond met name de laatste jaren vooral uit bouwrechtgeschillen, heel wat anders dus. Toen kwam de vorige bouwcrisis en daarmee ook minder werk op dat vlak. Dit maakte dat ik mij ging oriënteren op andere vakgebieden. Zo heb ik een tijdje erfrecht gedaan en ook arbeidsrecht, beiden spraken mij minder aan.

De overstap kwam toen mijn manager bij SAR mij vroeg of ik interesse had in overstappen naar de afdeling Letselschade, dit was begin 2014. Ik ben toen in een sneltreinvaart omgeschoold. In het begin vond ik dat best tegenvallen, het voelde of ik van groep 8 was teruggezet naar de kleuterklas, maar gelukkig had ik een goede mentor en lukte het toch om het vrij snel onder te knie te krijgen. Al raak je in dit vak natuurlijk nooit uitgeleerd.

Hoe ziet een normale vrijdag er voor jou uit?
Vrijdag is mijn parttime-dag dus behoudens uitzonderingen werk ik dan niet. Op vrijdagochtend ga ik vaak wandelen en koffiedrinken met een vriendin. De rest van de dag probeer ik allerlei verplichte afspraken te doen waar ik anders door de weeks niet aan toe kom. De vrijdagavonden zijn de leukste avonden van de week. Vaak gaan we uit eten of we blijven thuis met een borrelplankje, wijntje en een leuke serie.

Wat geeft je de meeste voldoening in je werk?
Dat blijft toch de afronding van een dossier dat de nodige moeilijkheden heeft gekend, waarbij het dan toch lukt om te komen tot een regeling waar een client blij mee is en de zaak achter zich kan laten.

Daarnaast vind ik het leuk om mijn kennis over te brengen aan andere collega’s. Juist omdat ik zoveel gehad heb aan de hulp van anderen, weet ik hoe belangrijk dit is om hier aandacht aan te besteden.

Met welk onderdeel van je werk heb je moeite?
De lange wachttijden bij verzekeraars. Ik blijf dat altijd moeilijk uit te leggen vinden aan mijn cliënten, die meestal veel stress hebben van de letselschadezaak. Of dit nu is om financiële redenen, zoals we vaak zien bij zelfstandig ondernemers die na een ongeval meteen geen inkomen meer hebben, of bij mensen in loondienst, die het gevoel krijgen dat ze niet serieus genomen worden. Dit brengt veel extra werk voor ons belangenbehartigers met zich mee. Wij zijn immers het aanspreekpunt voor de client. Het werkt stressverhogend voor cliënten en dat is nooit goed voor het herstel van letsel.

Waar ben je trots op?
Ik ben trots op hoe ik mijzelf in relatief korte tijd heb ontwikkeld in het letselschadevak en dat ik gedurfd heb om op mijn 39e de overstap naar iets nieuws te maken. Ook nu nog probeer ik een nieuwe uitdaging niet uit de weg te gaan, hoe eng ik dit ook vind, zoals toen ik laatst de rol van Tessa ’s Gravemade overnam als nieuwslezer bij LetselLab.

Wie was in je loopbaan je belangrijkste leermeester?
De eerste die in mij opkomt is Jack Sluijs. Jack was de meest ervaren collega op de afdeling Letselschade toen ik destijds de overstap maakte en heeft mij echt aan het handje genomen. Hij heeft mij alle basisvaardigheden geleerd met ontzettend veel geduld, soms ook best streng maar vooral met veel humor. Ik moet nog vaak denken aan de tips die hij mij toen gaf.

De tweede die genoemd moet worden is Mark van Dijk, voormalig directeur van Flyct en gelukkig nu nog bij ons als adviseur. Bij Mark kan ik altijd terecht als ik vastloop in een dossier. Wat zo fijn aan hem is, is de rust die hij bewaart en hoe hij alles in perspectief zet.

Wat zou je vandaag veranderen in de letselschadebranche als je kon?
Als dat kon, dan zou ik zorgen dat er vooral bij de verzekeraars, maar ook aan de belangenbehartigerskant, meer personeel komt. Het is waarschijnlijk een illusie, maar volgens mij zit de kern van het probleem daar. Ik weet dat het geen onwil is bij de verzekeraar dat zaken te lang blijven liggen, maar het gebrek aan mensen. De lange wachttijden die ik hierboven benoemde, zouden daarmee opgelost kunnen worden. Slachtoffers zouden sneller geholpen zijn en daarmee kunnen we voorkomen dat zoveel mensen nog dieper in de ellende zakken door de onzekerheid die gepaard gaat met dat lange wachten.

Wat is je favoriete vrijetijdsbesteding?
Tijd doorbrengen met mijn gezin komt op de eerste plaats. Verder ben ik horeca-fan in de breedste zin van het woord, dus vakantie, weekendjes weg, uit eten, drankjes met vrienden en familie etc. Een serie bingewatchen doe ik ook heel graag. Liefst Engelse of Scandinavische series. Lezen doe ik ook graag, maar te weinig.

Van welke muziek hou je?
Ik ben qua muziek erg in de jaren ’90 grunge blijven hangen, ik probeer te luisteren naar alles wat erna is gekomen, maar keer steeds toch weer terug naar mijn vertrouwde Pearl Jam, Soundgarden, Radiohead etc. Ook jaren ’90 hiphop luister ik graag. Gelukkig vindt mijn dochter van 21 deze muziek ook leuk, dus ik word thuis niet teruggefloten. Sterker nog, we gaan samen naar concerten. We zijn onlangs samen naar Muse op het Malieveld in Den Haag geweest.

Wat staat er bovenaan je bucketlist?
Ik heb geen bucketlist, dat heb ik altijd een raar fenomeen gevonden. Wat ik leuk vind om te doen doe ik, zo lang dat binnen mijn mogelijkheden ligt (financieel en als ik het durf). Wat daarbuiten ligt doe ik niet en ik fantaseer er ook niet over. Verder ben ik een angsthaas, dus parachutespringen, bunjeejumpen e.d. durf ik niet.