Bojan Dekker is sinds maart 1998 advocaat. In 2004 ging hij werken bij Beer advocaten en legde zich geheel toe op het verlenen van bijstand aan slachtoffers van personenschade. Sinds 2007 is hij partner bij het kantoor. “De strijd voor rechtvaardigheid zit diep. Ik heb juridisch interessante zaken kunnen behandelen, maar uiteindelijk blijft mij vooral de samenwerking met mijn cliënten bij.”

Door Martijn van Driel

Toen corona alleen nog een Mexicaans biertje was, ging hij elke werkdag met de fiets van het weidse Broek in Waterland naar de hectische Weteringschans in de Amsterdamse binnenstad. Daar is het kantoor gevestigd van Beer advocaten. Inmiddels werkt hij net als iedereen grotendeels thuis. “Onze werkprocessen waren al zodanig gedigitaliseerd dat thuiswerken geen problemen oplevert. Maar wat ons vak echt bijzonder maakt, dat is er op dit moment niet: contact met anderen, cliënten, wederpartijen, collega’s. Teams of Zoom is niet meer dan een krakkemikkig alternatief, vind ik. Dat maakt deze periode lastig, hoewel ik m’n werk prima kan doen.”

Een carrière in de advocatuur was geen vanzelfsprekendheid. Bojan P. Dekker groeide op als zoon van professionele tegenpolen, een hoogleraar Internationaal institutioneel recht en een klassiek zangeres. Beide stromingen, zowel de juristerij als de schone kunsten, resoneerden in hem. Pas laat in zijn middelbare schooltijd nam hij een besluit. Bojan ging niet naar de Toneelschool of de Kunstacademie, maar Rechten studeren aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Het Hemeltje
Bojan ging in 1998 bij Abma Schreurs Advocaten Notarissen werken. De keuze voor dat kantoor hield verband met de mogelijkheid zich toe te leggen op het sportrecht. Niemand minder dan advocaat en oud-voetballer van Ajax en Feyenoord Keje Molenaar was zijn patroon.

Toen hij binnen het kantoor een aansprakelijkheidspraktijk kon overnemen, kwam de nadruk steeds meer te liggen op het bijstaan van letselschadeslachtoffers. Sport- en spelsituaties hebben Bojans bijzondere interesse en hij staat regelmatig professionele atleten bij, die hun sport niet meer kunnen beoefenen als gevolg van een bepaald incident.

“Ik stond slachtoffers van de brand in café Het Hemeltje in Volendam op Nieuwjaarsnacht 2001 bij. Bij die zaak waren ook advocaten van Beer advocaten betrokken. Dat leidde uiteindelijk tot mijn overstap naar dit kantoor.”

Abidjan
Over het algemeen behandelt Bojan langlopende dossiers van het meer complexe karakter. “Ik sta mensen bij met ernstige verwondingen: dwarslaesies, niet-aangeboren hersenletsel, PTSS, meervoudige problematiek. Dat soort zaken leent zich niet voor een grote hoeveelheid dossiers, ik schat dat ik nooit veel meer dan vijftig lopende zaken heb.”

Daar zitten altijd zaken met een internationaal karakter tussen, waaronder de Trafigura-zaak. “Die procedure draait om de gevolgen van een gifdump in Ivoorkust. De Hoge Raad buigt zich nu over de preliminaire verweren die door Trafigura werden opgeworpen.” Bojan reisde vijfmaal naar Abidjan in verband met deze zaak en werkt samen met advocaten uit verschillende landen.

Ook behandelt Bojan een aantal zaken in de Verenigde Staten. Hij moet voor zijn werk regelmatig reizen naar andere delen van de wereld. ”De laatste tijd sta ik, met behulp van een bevlogen tolk, relatief veel Roemeense slachtoffers bij. Dit gaat om mensen die in Nederland onder erbarmelijke omstandigheden werken en leven. Internationale zaken brengen mij op bijzondere plekken op de wereld, terwijl de samenwerking met buitenlandse advocaten interessant is.”

Levenswijsheden
Het vakgebied personenschade past goed bij Bojans karakter. “Ik ben altijd op zoek naar rechtvaardigheid en neem die zoektocht heel serieus. Mijn kantoor staat uitsluitend slachtoffers bij, wat voor mij passend is, want zo kom ik nooit in conflict met mezelf.”

Bojan is vol van de samenwerking met zijn cliënten. “Als letselschadeadvocaat krijg ik steeds een kijkje in het leven van anderen, op een moment dat van mensen het uiterste wordt gevraagd. Ik kan als advocaat dan echt helpen. Zo’n samenwerking kan heel indrukwekkend en leerzaam zijn. Bij mijn kennismakingsgesprek met een 80-jarige dame die was overreden door een vuilniswagen, heb ik levenswijsheden opgeschreven die ik daarna tot vervelens toe aan mijn kinderen heb voorgehouden.”

Het zijn dus niet zozeer de juridisch-inhoudelijke aspecten van zaken, als wel de mensen achter die zaken, die grote indruk op hem maken. “De twee Nederlandse slachtoffers van een busongeval in Seattle spreek ik nog regelmatig, terwijl de zaak al geruime tijd geleden is afgerond. Ik ben voor die zaak een paar keer samen met deze cliënten in Seattle geweest voor de rechtszaak. We trokken veel met elkaar op en hebben over en weer geleerd van de manier waarop wij in het leven staan.”

Weerbarstig
Bojan is ook veelvuldig betrokken bij letselschades van politiemensen. “Daarbij gaat het meestal om jonge mensen, met jonge gezinnen, die met overtuiging de keuze hebben gemaakt om bij de politie te gaan werken. Ze zetten zich in voor de samenleving en maken door hun werk zeer heftige situaties mee. Het werk bij de politie leidt vaak tot incidenten en ongevallen en het risico op letsel is relatief groot. Ik sta verschillende politieambtenaren bij met ernstige PTSS-problematiek. Ik doe m’n best om deze mensen te helpen, ook door praktische oplossingen te zoeken.”

In april van dit jaar kondigde minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) aan dat het stelsel beroepsziekten, beroepsincidenten en dienstongevallen van de politie verbeterd wordt en dat politiemensen met schade sneller en beter zullen worden geholpen. “Ik was blij met de brief van de minister, maar de praktijk blijft weerbarstig. Je loopt in dit soort zaken soms nog steeds tegen muren aan, ondanks alle goede voornemens. Ik vind het belangrijk dat de overheid deze mensen, die zo’n belangrijke maatschappelijke taak vervullen, niet in de kou laat staan. Helaas gebeurt dat nog te vaak.”

Geen rockster
Maar heb je nooit spijt dat je toch niet hebt gekozen om acteur of rockster te worden? Bojan lacht. “Ik heb geen spijt van mijn keuze en voor een carrièreswitch is het aan de late kant. Mijn huidige beroep is heel bevredigend. Mijn nevenfunctie als voorzitter van het bestuur van een Poppodium geeft daarnaast voldoening. Daar doen we met een enthousiaste groep mooie dingen. Al ligt alles natuurlijk al een tijdje stil vanwege corona.

Ik hoop dat we snel met elkaar weer het volle leven kunnen oppakken, inclusief cultuur en inclusief echte gesprekken met cliënten.”