Tien vragen aan… Simone Mol
Een terugkerend vrijdags onderdeel van Letselschade.NU is ‘Tien vragen aan…’, waarin een letselschadeprofessional een klein inkijkje geeft in zijn of haar leven en drijfveren. Vandaag is het de beurt aan Simone Mol (51). Simone is werkzaam als Expert Personenschade bij McLarens, een expertisebureau dat letselschades en technische schades voor verzekeraars, verzekeringsmakelaars of verzekerden/instellingen met een hoog eigen risico behandelt, waarbij zowel toedrachtonderzoeken worden verricht als de omvang van schades worden vastgesteld en afgewikkeld.
“Onze vakgroep richt zich voornamelijk op AVB-schades (waaronder werkgeversaansprakelijkheid), medische aansprakelijkheid (zowel eerstelijns als tweedelijns zorg) en zorggerelateerde schades, waarbij gedacht kan worden aan o.a. jeugdzorg, ouderenzorg en gehandicaptenzorg. Al deze pijlers vallen binnen mijn aandachtsgebied, waarbij mijn focus op dit moment voornamelijk op zorggerelateerde schades ligt.”
Hoe ben je erin gerold?
Jaren geleden ben ik eigenlijk per toeval in de letselschadebranche terechtgekomen in een administratief ondersteunende functie. Op de eerste dag werd mijn interesse voor deze branche gewekt en die is nooit meer verdwenen; integendeel, mijn interesse werd alleen maar groter. Na het volgen van interne en externe opleidingen en kennisoverdracht door (oud)collega’s mag ik mij inmiddels NIVRE-expert Personenschade noemen.
Hoe ziet een normale vrijdag er voor jou uit?
Mijn vrijdagen zien er eigenlijk nooit hetzelfde uit. Een van de aantrekkelijke aspecten van mijn functie is de afwisseling in werkzaamheden. Het komt voor dat ik op vrijdag op kantoor werk om een nieuwe collega in te werken en/of op te leiden, maar het komt ook voor dat ik op vrijdag thuis werk, op bezoek ga bij een benadeelde of een verzekerde van onze opdrachtgever of dat er een bespreking met een belangenbehartiger gepland staat.
Als ik thuis werk, zorg ik dat ik vroeg start, zodat ik een uur pauze kan nemen en heerlijk met mijn honden het bos in kan. Op een kantoordag lunchen de aanwezige collega’s altijd samen aan een grote lunchtafel, waar over het algemeen over niet-werkgerelateerde onderwerpen wordt gepraat. Dit zijn altijd gezellige momenten.
Wat geeft je de meeste voldoening in je werk?
Er zijn veel dingen waar ik voldoening uit haal in mijn werk. Eén onderdeel daarvan is het contact met de verzekerden van onze opdrachtgevers. Er mag volgens mij vanuit gegaan worden dat een zorgverlener over het algemeen zijn uiterste best doet om zo goed mogelijke zorg te verlenen aan een patiënt of zorgcliënt. Bij een ander medisch beloop dan verwacht of een niet herkend ziektebeeld of diagnose is dit voor de patiënt heel erg naar, maar heeft dit vaak ook een grote impact op de zorgverlener die het beste met zijn patiënt of zorgclient voor heeft gehad.
Het luisteren naar de zorgverlener over de impact die de aansprakelijkstelling op hem of haar heeft en het informeren van de zorgverlener over het onderzoek naar het aansprakelijkheidsvraagstuk én bij gebleken aansprakelijkheid het traject dat daarop volgt, vind ik een waardevol onderdeel van mijn functie. Een zorgverlener heeft een dergelijk traject vaak nog niet eerder doorlopen en kan zich hierdoor onzeker voelen. Als ik die onzekerheid over het proces een beetje kan verminderen geeft dit voldoening.
De gesprekken met benadeelden geven mij ook veel voldoening. Vaak hebben benadeelden of nabestaanden behoefte aan een luisterend oor en erkenning van hun verdriet en onzekerheden over hun toekomst. Door hen te informeren en uitleg te geven over hun rechten maar ook plichten (o.a. bewijslast), de beoordeling van aansprakelijkheid volgens Nederlandse wetgeving en over het (beloop van het) te verrichten onderzoek, ontstaat vaak wat meer rust bij een benadeelde of nabestaanden. Wanneer een benadeelde een belangenbehartiger heeft ingeschakeld, ligt deze rol meer bij de belangenbehartiger.
Met welk onderdeel van je werk heb je moeite?
Soms vind ik de toon in een aansprakelijkstelling, correspondentie of communicatie te zakelijk of te hard. Dat vind ik jammer, het is naar mijn mening voor alle partijen beter wanneer de onderlinge relatie goed is, ook als er discussie bestaat over het aansprakelijkheidsvraagstuk of waardering van geleden en nog te lijden schade.
Ook op de aangesproken partij (bijvoorbeeld een zorgverlener) heeft een aansprakelijkstelling vaak grote impact en een harde toon in de correspondentie maakt deze situatie voor hen nog moeilijker. Wij spreken regelmatig met zorgverleners die (tijdelijk of definitief) uitvallen na een ontvangen aansprakelijkstelling of tuchtklacht. Dit is een onwenselijke situatie, te meer omdat er al een groot tekort is aan zorgverleners in Nederland.
Waar ben je trots op?
Deze vraag is makkelijk, ik ben erg trots op mijn twee (inmiddels volwassen) dochters die allebei hun eigen unieke pad bewandelen. Ik ben trots op de manier waarop zij omgaan met de uitdagingen die zij tegenkomen op hun pad, hoe zij open in het leven staan en altijd bereid zijn een helpende hand te bieden aan eenieder die dat nodig heeft.
Daarnaast ben ik trots op onze Vakgroep Personenschade. Zes jaar geleden maakte de behandeling van personenschade nog geen onderdeel uit van McLarens, inmiddels hebben we een hele fijne groep letselcollega’s, waarbij het teamgevoel hoog in het vaandel staat. Ons motto is dan ook dat je samen verder komt dan alleen. Dit uit zich in laagdrempelig intercollegiaal overleg en elkaar indien nodig een helpende hand bieden. Ook heeft McLarens inmiddels een eigen Medisch Adviesbureau, waarbij zowel het handelen van diverse medisch beroepsbeoefenaren kan worden getoetst als kan worden geadviseerd over de medische gevolgen na een ongeval/voorval.
Vanaf het moment dat ik bij McLarens begon, mocht ik meedenken over en meewerken aan de ontwikkeling van de Vakgroep Personenschade, wat ik nog steeds met heel veel plezier doe. Ik kan enorm genieten van sparren met één of meerdere collega’s over een vraagstuk in een dossier, over de toekomstvisie van de vakgroep Personenschade en het begeleiden van nieuwe collega’s om wegwijs te worden in ons bedrijf of in het vak (wanneer zij uit een andere branche zijn overgestapt).
Wie was in je loopbaan je belangrijkste leermeester?
Ik heb meerdere belangrijke leermeesters gehad bij mijn vorige werkgever (waaronder Albert Peters en Rob Donkers), maar de belangrijkste is toch wel Nathalie van Beek, mijn huidige leidinggevende, manager Vakgroep Personenschade. Bij onze vorige werkgever werkte ik vanuit een ondersteunende rol met haar samen. Zij had er alle vertrouwen in dat ik meer in mijn mars had en mij verder kon ontwikkelen. Door dit vertrouwen uit te spreken en te tonen, durfde ik de benodigde vervolgstappen in mijn loopbaan/ opleidingstraject te zetten om uiteindelijk te zijn waar ik nu ben.
Ook bij McLarens motiveert zij mij om verder te blijven ontwikkelen, waaruit mijn verdieping binnen de vakgroep (zorggerelateerde schades) voortvloeide, hetgeen voor mij een mooie en bijzondere uitdaging binnen mijn functie is.
Wat zou je vandaag veranderen in de letselschadebranche als je kon?
Graag zou ik willen dat alle benadeelden worden bijgestaan door belangenbehartigers met voldoende opleiding, kennis en kunde zodat zij op juiste wijze worden geïnformeerd over de Nederlandse wet- en regelgeving rondom het aansprakelijkheidsrecht en daarmee bekend raken met hun rechten maar ook hun plichten (bijvoorbeeld hun stel- en bewijsplicht). Hiermee zou wellicht kunnen worden voorkomen dat benadeelden na een ongeval/ voorval worden teleurgesteld omdat hun beeld c.q. de verwachting van het verloop na het indienen van een aansprakelijkstelling niet overeenkomt met de werkelijkheid.
Dat het verwachte (bijvoorbeeld medische) beloop anders was dan vooraf verwacht, betekent niet zonder meer dat er sprake is van verwijtbaar onzorgvuldig handelen door de aangesproken partij, waaruit een schadevergoedingsrecht voor een benadeelde ontstaat. Wanneer een benadeelde hiervan niet op de hoogte is gebracht, kan de teleurstelling in een later stadium groot zijn als blijkt dat bepaalde (bijvoorbeeld financiële) verwachtingen niet uitkomen.
Wat is je favoriete vrijetijdsbesteding?
Ik ben een echte hondenliefhebber en geniet elke dag (zon, wind of regen) van wandelingen met mijn twee honden in het bos of op de hei. Verder houd ik van gezellige momenten met mijn dochters en vrienden.

Van welke muziek hou je?
Mijn muzieklijsten zijn divers, hierop zijn te vinden songs van Pink, Anastacia, Alicia Keys en Alanis Morissette, maar ook uit songs van Direct, Blöf, The Script, Phil Collins, Imagine Dragons en Benson Boone.
Wat staat er bovenaan je bucketlist?
Ik heb geen bucketlist, maar probeer iedere dag een mooie herinnering te maken, te leven in en te genieten van het hier en nu en gezelligheid met mijn meiden, familie, vrienden en collega’s.
Zoekt u hulp bij letselschade?
Vind een gespecialiseerde belangenbehartiger of advocaat in uw regio via onze onafhankelijke zoekhulp.
Open de zoekhulp →