Een schoolbestuurder die tijdens een rondleiding op een aangevroren bouwvloer viel, kan haar werkgever en de aannemer aanspreken voor haar ongevalsschade.

Hof schakelt rekenkundig deskundige in bij miljoenenclaim na heftruckongeval

Het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch heeft de uitgangspunten vastgelegd voor de berekening van het verlies aan arbeidsvermogen van een zelfstandig airco-installateur die in 2019 ernstig gewond raakte bij een ongeval met een heftruck en een palletkooi. De ondernemer vordert, uitgaande van 70 procent aansprakelijkheid, primair 2,7 miljoen euro. Zijn opdrachtgever en aansprakelijkheidsverzekeraar Nationale-Nederlanden komen uit op 339.477,12 euro. Het hof laat de grootste schadepost nu doorrekenen door een rekenkundig deskundige.

Het arrest dateert van 2 december 2025, maar is pas op 17 augustus 2026 gepubliceerd. Het is een tussenarrest: over de totale schadevergoeding is nog geen eindbeslissing genomen.

De zaak loopt al jaren. Het hoger beroep richt zich tegen twee vonnissen van de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats Eindhoven, van 16 februari 2022 en 12 oktober 2022. Opvallend is dat het hof op grond van artikel 612 Rv de schade in deze procedure zelf begroot en partijen dus niet naar een schadestaatprocedure verwijst.

Ongeval met heftruck en palletkooi

Het ongeval vond plaats op 26 juni 2019. De installateur moest op ongeveer vier meter hoogte een buitenunit van een airconditioningsysteem plaatsen. Zijn opdrachtgever stelde hem daarvoor een heftruck met palletkooi ter beschikking. Een medewerker van de opdrachtgever stak de lepels van de heftruck in aan de verkeerde, kantelgevaarlijke zijde van de pallet waarop de kooi was bevestigd. Daardoor ontstond een kantelgevaarlijke situatie, die zich vervolgens verwezenlijkte.

In een eerder tussenarrest van 3 september 2024 oordeelde het hof al dat het ter beschikking stellen van de ondeugdelijk geprepareerde heftruck met palletkooi een onrechtmatige daad oplevert (artikel 6:162 BW) en dat de opdrachtgever daarnaast op grond van artikel 6:170 BW aansprakelijk is voor het handelen van haar werknemer. Het hof nam ook 30 procent eigen schuld aan de zijde van de installateur aan. De opdrachtgever moet daarom 70 procent van de schade vergoeden.

Ernstig en blijvend letsel

De ondernemer liep een pertrochantaire fractuur van de linkerheup op, een fractuur van het linkeronderbeen en een fractuur van de tweede lendenwervel. Hij werd meermaals geopereerd — eerst aan heup en been, daarna aan de rug, waarbij zijn wervels met osteosynthesemateriaal werden gefixeerd. Hij lag van 26 juni tot en met 9 juli 2019 in het ziekenhuis en revalideerde van 9 juli tot 16 augustus 2019. Daarnaast houdt hij rechterschouderklachten, die de deskundige toeschrijft aan overbelasting van de supraspinatuspees door een verstoord frontaal alignement. Van een medische eindtoestand is volgens hem sprake, al bestaat kans op versnelde degeneratieve veranderingen rond het gefixeerde wervelniveau.

Een orthopedisch chirurg onderzocht de ondernemer op 19 november 2024 en bracht op 4 januari 2025 een expertiserapport uit. Het blijvende functieverlies komt uit op 23 procent van de gehele persoon: 1 procent voor de rechterschouder, 9 procent voor het linkerbeen en 14 procent voor de lumbale wervelkolom.

De deskundige gebruikte daarvoor de AMA Guides, zesde editie, aangevuld met de leidraad van de Nederlandse Orthopaedische Vereniging. Bij het rapport hoort een beperkingenlijst: ernstige beperkingen voor staan, lopen, traplopen, klimmen en klauteren, knielen, kruipen en hurken, gebogen werken, bukken en torderen, tillen, duwen en trekken en dragen, en lichte tot matige beperkingen voor zitten en reiken. Werken op ladders en steigers noemt de deskundige een persoonlijk risico. De medisch adviseur van Nationale-Nederlanden is het met de uitkomsten eens, zodat het rapport voor beide partijen als uitgangspunt voor de schadeberekening dient.

Sinds het ongeval kan de ondernemer het uitvoerende werk niet meer zelf doen. Hij verzorgt nog de administratie en haalt de opdrachten binnen. Per 2021 nam hij een monteur in dienst voor het uitvoerende werk; daarnaast worden regelmatig derden ingeschakeld. Per 26 juni 2024 is de eenmanszaak voortgezet in een besloten vennootschap onder een holding, maar omdat geen van beide partijen daaraan gevolgen heeft verbonden, gaat het hof bij de begroting uit van de schade van de ondernemer als zelfstandige.

Miljoenenclaim tegenover 339.477 euro

Na wijziging van eis vordert de ondernemer primair 2.700.000 euro. In de bijbehorende schadestaat staat het verlies arbeidsvermogen op 3.504.474,80 euro, vóór aftrek van 30 procent eigen schuld en verrekening van het betaalde voorschot van 100.000 euro. Subsidiair komt hij op 1.825.000 euro, met een verlies aan arbeidsvermogen van 2.263.074,60 euro. Daarnaast vraagt hij een aanvullend voorschot van 450.000 euro.

Opdrachtgever en Nationale-Nederlanden berekenen de totale schade op 627.824,45 euro. Na aftrek van 30 procent eigen schuld en het voorschot van 100.000 euro resteert volgens hen 339.477,12 euro. Zij wijzen op de sterk wisselende omzet van de eenmanszaak, op de lange looptijd van de schade en op inkomsten en uitgaven die de ondernemer volgens hen buiten de boekhouding om liet lopen. Ook voerden zij premorbiditeit aan — een te hoge bloeddruk en een te hoog cholesterolgehalte — die zonder ongeval tot vervroegde uitval had kunnen leiden.

Dat laatste verweer slaagt niet. Het hof noemt de gestelde premorbiditeit een onvoldoende concrete aanwijzing dat de ondernemer om medische redenen eerder zou zijn uitgevallen; dat mensen met dergelijke klachten die werkzame leeftijd in het algemeen niet halen, hebben de opdrachtgever en de verzekeraar niet onderbouwd. Ook het voorstel van de ondernemer om de schade periodiek, op jaarbasis, af te wikkelen wijst het hof af: het ziet gronden voor afwikkeling ineens.

Het kader: geen strenge eisen aan de benadeelde

Het hof zet het juridische kader vooraf uiteen. Het verlies aan arbeidsvermogen wordt bepaald door het inkomen in de feitelijke situatie na het ongeval te vergelijken met het inkomen dat zonder ongeval zou zijn verworven. Stelplicht en bewijslast liggen in beginsel bij de benadeelde, maar daaraan mogen geen strenge eisen worden gesteld: het is immers de aansprakelijke veroorzaker die hem de mogelijkheid heeft ontnomen zekerheid te verschaffen over die hypothetische gang van zaken (HR 17 februari 2017, ECLI:NL:HR:2017:273). Het komt aan op wat redelijkerwijs te verwachten valt, waarbij de rechter de goede en kwade kansen afweegt en een aanzienlijke mate van vrijheid heeft.

Geen groei naar acht arbeidskrachten

Een belangrijk twistpunt is hoe het bedrijf zich zonder ongeval zou hebben ontwikkeld. De ondernemer stelde aanvankelijk dat zijn onderneming in de groeiende markt voor airconditioningsystemen had kunnen doorgroeien naar 8 fte: hijzelf plus zeven arbeidskrachten. Na de mondelinge behandeling van 26 maart 2025 bracht hij dat terug tot drie arbeidskrachten per 2029.

Het hof acht geen van beide scenario’s aannemelijk. De ondernemer was ten tijde van het ongeval 49 jaar en dreef zijn eenmanszaak toen al ongeveer negentien jaar zonder personeel; alleen bij grotere projecten schakelde hij af en toe derden in. Concrete plannen voor uitbreiding zijn niet gesteld of gebleken. Een bedrijf van die omvang zou bovendien wezenlijk andere acquisitieve, delegerende en aansturende vaardigheden hebben gevergd, en uit niets blijkt dat de ondernemer die ambitie had of daartoe in staat was.

Enige groei acht het hof wel aannemelijk. De branchebrede omzet lag in 2022 57 procent hoger dan in 2015 en de winstgevendheid steeg van ongeveer 7,2 procent in 2016 naar 10,7 procent in 2022/2023. Ook de omzet en winst van de eenmanszaak groeiden in de jaren vóór het ongeval, en de latere monteur verklaarde dat het al vóór het ongeval de bedoeling was dat hij in dienst zou treden. Het hof gaat er daarom vanuit dat de ondernemer in de hypothetische situatie zonder ongeval per 2021 één werknemer fulltime in dienst zou hebben genomen en het bedrijf zo tot zijn pensioen zou hebben voortgezet.

Die extra kracht valt bij de begroting weg tegen de monteur die de ondernemer in werkelijkheid ná het ongeval heeft aangenomen: omzet en winst van beide strepen volgens het hof tegen elkaar weg. Wat overblijft — en dus bepalend is voor de omvang van de schadepost — is de winst die de ondernemer zonder ongeval zélf met zijn montage- en installatiewerk zou hebben gegenereerd.

Het argument dat het bedrijf economisch kwetsbaar is geworden omdat de ondernemer zelf geen personeel meer kan opleiden, honoreert het hof niet. Hij heeft onvoldoende onderbouwd waarom hij bij vertrek van zijn monteur geen elders opgeleide vervanger zou kunnen aantrekken, bijvoorbeeld door een meer dan marktconform salaris te bieden. Ook de stelling dat de onderneming zonder ongeval een hogere verkoopwaarde zou hebben gehad, sneuvelt: de ondernemer haalt zelf de opdrachten binnen en is nog altijd het gezicht van het bedrijf.

Doorwerken tot 2034, niet tot de AOW-leeftijd

De ondernemer, geboren op 20 september 1969, bereikt zijn AOW-leeftijd op 20 december 2036, op 67 jaar en drie maanden. Zo lang zou hij het uitvoerende werk volgens het hof niet hebben volgehouden. Het gaat om fysiek belastend werk: zware apparaten die moeten worden gedragen en getild en die vaak zo hoog worden aangebracht dat een ladder of steiger nodig is.

Na afweging van de goede en kwade kansen stelt het hof het einde van de werkzame periode in redelijkheid op 26 juni 2034, precies vijftien jaar na het ongeval en in het jaar waarin de ondernemer 65 wordt. Op die datum is hij nog 64; hij wordt 65 in september van dat jaar. Daarmee ligt de looptijd van het verlies aan arbeidsvermogen vast op vijftien jaar.

Gemiddelde winst 2014-2018 als uitgangspunt

Voor de hoogte van die winst kiest het hof niet voor het door de tegenpartij bepleite gemiddelde over 2017 en 2018, maar voor het gemiddelde over de vijf volledige jaren vóór het ongeval. De winst bedroeg 51.809 euro (2014), 62.392 euro (2015), 59.736 euro (2016), 88.803 euro (2017) en 81.779 euro (2018). Gemiddeld is dat 68.903,80 euro per jaar.

Dat bedrag geldt als uitgangspunt voor zowel de reeds geleden schade als de toekomstschade, over een periode van in totaal vijftien jaar, rekening houdend met rendement, inflatie, sterftekans en fiscaliteit. Het hof schrijft ook de rekenparameters voor: voor de jaren nul tot en met vijf een rente van 1,5 procent en een inflatie van 2,0 procent, voor de jaren zes tot en met vijftien 2,0 procent rente en 2,0 procent inflatie. Als kapitalisatiedatum geldt 1 januari 2026.

Rekenkundig deskundige moet de post berekenen

Het hof is voornemens een rekenkundig expert te benoemen die op basis van deze uitgangspunten de schade berekent. Twee vragen wil het voorleggen: kan de expert een rekenkundige opstelling van de schade vaststellen met inachtneming van de door het hof geformuleerde uitgangspunten, en heeft hij opmerkingen die van belang zijn voor de beoordeling van die berekening? Partijen mogen zich eerst bij akte uitlaten over de persoon van de deskundige en over de vraagstelling.

De rekenmodellen van de door de ondernemer ingeschakelde deskundigen komen niet in de plaats van dat onderzoek. De daarin gehanteerde uitgangspunten zijn volgens het hof zonder concrete toelichting en onderliggende documentatie onvoldoende navolgbaar, zodat ze niet als vertrekpunt kunnen dienen.

Overige schadeposten grotendeels vastgesteld

Voor de andere posten heeft het hof al bedragen vastgesteld. Voor huishoudelijke hulp gaat het om 76.521 euro en voor verlies van zelfwerkzaamheid om 14.549 euro. Die bedragen volgen niet uit de berekening van de ondernemer. Het hof verwijt hem dat hij deze posten in het geheel niet heeft toegelicht — bijvoorbeeld niet waarom hij huishoudelijke hulp vordert over de periode dat hij in de revalidatiekliniek verbleef, of waarom hij uitgaat van factor 1,3 uit de Letselschaderichtlijn Zelfwerkzaamheid. Het hof kent daarom uitsluitend toe wat de tegenpartij niet had betwist.

Voor verlies van zelfredzaamheid en begeleidingskosten samen kent het hof 5.000 euro toe, tegenover de gevorderde 7.500 euro; beide waren onderbouwd als stelposten. Verder gaat het om 7.066,45 euro aan medische adviezen en expertisekosten, 677,98 euro voor orthopedisch schoeisel en 1.380 euro aan ziekenhuis- en revalidatievergoeding. Over het smartengeld zijn partijen het eens: 35.000 euro.

De kosten van de twee rekenkundige rapporten vergoedt het hof voor de helft: 8.092,05 euro. De tegenpartij vond dat niet was voldaan aan de dubbele redelijkheidstoets, omdat de rapporten van onrealistische uitgangspunten uitgingen. Het hof volgt dat deels, maar wijst erop dat het voor de hand lag dat de ondernemer deskundigen zou inschakelen nadat het hof hem had opgedragen zijn schade te onderbouwen — en dat het bij de begroting delen van hun gegevens heeft gebruikt. Toekomstige rapportagekosten wijst het hof af.

Niet toegewezen zijn de gevorderde buitengerechtelijke kosten en de kosten van de advocaat. Voor zover die zien op de voorbereiding of instructie van deze procedure geldt de forfaitaire veroordeling in de proceskosten; voor zover het om andere kosten zou gaan, ontbreekt iedere toelichting en zijn geen nota’s overgelegd. Ook de posten reiskosten, zaakschade en “kosten zonder nut” blijven zonder vergoeding, omdat de ondernemer daarvan zelfs de omvang niet heeft genoemd.

De wettelijke rente is in beginsel toewijsbaar vanaf het ontstaan van de schade; hoe die precies wordt toegewezen, bepaalt het hof in het eindarrest.

Hoe nu verder

Het hof heeft de zaak verwezen naar de rol van 13 januari 2026 voor de akte over de deskundige en de vraagstelling, en houdt iedere verdere beslissing aan. Twee verzoeken van de ondernemer om nog een akte te mogen nemen over een gestelde “desastreuze wending” binnen zijn bedrijf liet het hof buiten beschouwing: de wederpartij had daarmee niet ingestemd en de ondernemer was op die eventualiteit al ingegaan. Omdat het arrest pas op 17 augustus 2026 is gepubliceerd, is de roldatum inmiddels ruim gepasseerd; uit de gepubliceerde stukken blijkt niet hoe de zaak sindsdien is verlopen.

Zoekt u hulp bij letselschade?

Vind een gespecialiseerde belangenbehartiger of advocaat in uw regio via onze onafhankelijke zoekhulp.

Open de zoekhulp →